• Document: ADOPCJA, NIELEGALNA ADOPCJA, A HANDEL DZIEĆMI DO ADOPCJI
  • Size: 387.76 KB
  • Uploaded: 2019-05-17 15:59:24
  • Status: Successfully converted


Some snippets from your converted document:

ADOPCJA, „NIELEGALNA ADOPCJA”, A HANDEL DZIEĆMI DO ADOPCJI I. ADOPCJA Adopcja tj. przysposobienie czyli przybranie dziecka za swoje zostało zdefiniowane w art. 10 ust 1 Europejskiej Konwencji o przysposobieniu dzieci, sporządzonej w Strasburgu dnia 24 kwietnia 1967 roku (Dz.U. 1999.99.1157). Zgodnie z treścią art. 10 ust 1 przez przysposobienie przysposabiający nabywa wobec przysposobionego wszelkie prawa i obowiązki, jakie mają ojciec lub matka wobec ich dziecka pochodzącego z małżeństwa. Natomiast przysposobiony nabywa wobec przysposabiającego wszelkie prawa i obowiązki, jakie ma dziecko pochodzące z małżeństwa w stosunku do swojego ojca lub swojej matki. Powyższy zapis znalazł odzwierciedlenie w art 121 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego (zwanego dalej krio), który mówi, że przez przysposobienie powstaje między przysposabiającym a przysposobionym taki stosunek, jak między rodzicem a dzieckiem. W Polsce przysposobienie następuje przez orzeczenie sądu opiekuńczego na żądanie przysposabiającego (art. 117 § 1 krio). Ponadto, krio wskazuje szereg wymogów, które muszą być spełnione, aby do przysposobienia, czyli adopcji doszło. Po pierwsze, przysposobić można wyłącznie osobę małoletnią i tylko dla jej dobra (art. 114 § 1 krio). Po drugie, przysposabiający musi być osobą mającą pełną zdolność do czynności prawnych, której kwalifikacje osobiste uzasadniają przekonanie, że będzie należycie wywiązywała się z obowiązków przysposabiającego, a także posiadać opinię kwalifikacyjną oraz świadectwo ukończenia szkolenia organizowanego przez ośrodek adopcyjny (chyba że obowiązek ten jej nie dotyczy) - art. 114[1] § 1 krio. Pomiędzy przysposabiającym a przysposobionym musi istnieć odpowiednia różnica wieku (art. 114[1] § 2 krio). Kodeks rodzinny i opiekuńczy wskazuje również na konieczność wyrażenia zgody na przysposobienie zarówno przez dziecko, które ukończyło 13 lat, jak i biologicznych rodziców. z tym, że przepisy prawne zastrzegają, iż w niektórych sytuacjach sąd opiekuńczy może orzec przysposobienie nawet bez uzyskania zgody dziecka czy też jego rodziców. Podsumowując, adopcję należy rozumieć jako podlegające kontroli sądowej prawne uznanie obcego biologicznie dziecka za własne. Przy czym to sąd opiekuńczy ma wyłączne prawo do orzekania adopcji, a tym samym do analizowania, poddawania pod wątpliwość i rozstrzygania czy jest ona zgodna z przepisami prawnymi, a przede wszystkim z dobrem adoptowanego dziecka. II. ADOPCJA ZE WSKAZANIEM Adopcja ze wskazaniem oznacza sytuację, w której rodzice biologiczni sami wskazują rodzinę, której chcą oddać swoje dziecko. Takie działanie pozostaje legalne pod warunkiem, że procedura przekazania dziecka odbywa się za pośrednictwem sądu. Jak twierdzą eksperci o jej dopuszczalności stanowi art. 119[1] § 1 krio, w którym mowa, iż rodzice mogą wyrazić zgodę na przysposobienie 1 dziecka w przyszłości bez wskazania osoby przysposabiającej 1 . Zatem skoro możliwe jest nie wskazywanie osoby przysposabiającej, to wskazanie takiej osoby również winno być dopuszczalne. Adopcja ze wskazaniem w żadnym wypadku nie wypełnia więc znamion przestępstwa, o którym mowa w art. 211a kodeksu karnego (zwanego dalej kk) - to znaczy - nie jest sprzeczna z przepisami ustawy. Niemniej, adopcja ze wskazaniem budzi wiele kontrowersji. Jej przeciwnicy podkreślają, że to rodziców należy szukać i dobierać względem dziecka, a nie odwrotnie. Kolejny zarzut pod adresem tej instytucji dotyczy braku zaangażowania ośrodka adopcyjnego do przeprowadzenia procedury adopcyjnej, co zwiększa ryzyko przekazania dziecka do rodziny nieprzygotowanej do pełnienia powierzonej jej funkcji. Zagrożenie wydaje się być tym większe, im słabsze relacje łączą zaangażowane strony szczególnie w odniesieniu do dziecka. Należy jednak zauważyć, że wyłączne prawo orzekania o adopcji ma sąd, który powziąwszy wątpliwości odnośnie kandydatów na rodziców zawsze może poprosić o opinię na temat ich przygotowania do pełnienia funkcji rodziców, a tym samym zaangażować inne podmioty, w tym ośrodki opiekuńcze, w procedurę adopcyjną. Zwolennicy adopcji ze wskazaniem podkreślają przede wszystkim to, że dzięki niej dzieci szybciej znajdują dom i nową rodzinę. Adopcja ze wskazaniem może stwarzać pewnego rodzaju zagrożenia dla dziecka np. w sytuacji, gdy za pośrednictwem Internetu, a nie bezpośrednich relacji, dochodzi do ustalenia i wytypowania przez biologicznych rodziców rodziny adopcyjnej. Niemniej, to po stronie sądu niezmiennie leży odpowiedzialność za wnikliwe zbadanie, czy w danym przypadku doszło (lub może dojść) do nadużycia władzy rodzicielskiej względem dziecka. Zgodnie bowiem z treścią przywołanego art. 114 krio procedura adopcyjna może być przeprowadzona tylko i wyłącznie dla dobra dziecka. III. KOMERCYJNA ADOPCJA Pojęcie komer

Recently converted files (publicly available):