• Document: EVRENSEL TASARIM,HERKES İÇİN TASARIM
  • Size: 3.3 MB
  • Uploaded: 2019-02-13 04:37:23
  • Status: Successfully converted


Some snippets from your converted document:

EVRENSEL TASARIM ,HERKES İÇİN TASARIM ENGELLİLERİN HAYATI ÜÇ DÖNGÜDEN İBARET OLMASIN!!!! GEBZE YÜKSEK TEKNOLOJİ ENSTİTÜSÜ MİMARLIK FAKÜLTESİ MİMARLIK BÖLÜMÜ MİMARİ TASARIM 5 LEYLA ASLAN 103264034 İÇERİK  EVRENSEL TASARIM  EVRENSEL TASARIMIN TARİHSEL GELİŞİMİ  EVRENSEL TASARIMDA HEDEFLER VE GENEL İLKELER  TÜRKİYE İÇİN ENGELLİLİK DURUMU İLE İLGİLİ DURUM DEĞERLENDİRİLMESİ  DÜNYA İÇİN ENGELLİLİK DURUMU İLE İLGİLİ DURUM DEĞERLENDİRİLMESİ  TÜRKİYE VE DÜNYADA EĞİTİM YAPISI VE YURTLARININ BU BAĞLAMDA OLUMLU OLUMSUZ ÖRNEKLERİYLE DEĞERLENDİRİLMESİ  TÜRKİYE VE DÜNYA DA OLUMLU VE OLUMSUZ YÖNLERİYLE EĞİTİM YAPILARI  KAYNAKÇA Evrensel Tasarım “Evrensel Tasarım olabildiğince geniş bir kitleye hitap eden ve herkes tarafından kullanılabilen uyum ve özellikli tasarım gerektirmeyen ürünlerin ve çevrenin tasarımıdır.” Ron Mace Evrensel Tasarım, sistemlerin herkes ve her durumda kullanılması için sistem tasarımı ile ilgilidir. Çoklu-Mod Sistemler etkileşimde birden fazla insan giriş kanallarını (duyu organlarını)kullanır. Bu sistemler; Konuşmayı (speech) Sesi (non-speech sound) Dokunmayı (touch) El yazısını (Handwriting) Jestleri- el, yüz ve vücut hareketlerini (gestures) kullanabilir. Evrensel Tasarım, çeşitlilikler (farklılılar) için tasarım anlamına gelir. Bu farklılıklar şunlardır: • Engelli insanlar (duyusal, fiziksel ve bilişsel) • Farklı yaştaki insanlar • Farklı kültür ve geçmişe sahip insanlar. Kullanıcılar için tasarımda, insan yetenekleri ve gereksinimleri önemlidir. Sormamız gereken soru şudur: Tasarımımızda insan farklılıklarını nasıl ele alacağız? Çünkü insanlar farklı yetenek ve zayıflığa sahiptirler, farklı geçmiş ve kültürden gelmektedirler, farklı ilgi alanı, bakış açısı ve deneyimlere sahiptirler, farklı yaştadırlar v.b. Evrensel tasarım, mümkün olan her durumda mümkün olduğu kadar çok insanın kullanmasını amaçlayan ürün tasarım sürecidir.Kitapta bunun manası her yetenekteki bütün insanlar tarafından kullanılabilen, her teknoloji platformu kullanılarak etkileşimli sistemler tasarımıdır. “Evrensel tasarım”, terim olarak ilk kez 1980’li yılların ortalarında Mimar Ronald L. Mace tarafından kullanılmıştır. Bu tasarım yaklaşımının ilkelerine göre inşa edilmiş çevre, adaptasyona gerek duyulmadan tüm insanların kullanımını sağlar. Örneğin, rampa gereksinimini ortadan kaldırmak, basamaksız girişler düzenlemek, ayarlanabilir yükseklikte mutfak tezgahı kullanmak gibi çözümler, bu anlayış içerisinde ele alınan farklı düzenlemelerdir. Burada önemli olan nokta, tasarlanan ortamın veya ürünün özelliklerinin normal görünmesi ve bu şekilde hissettirilmesidir. Evrensel tasarım yaklaşımıyla elde edilen ürünler, tüm kullanıcıların yararlanmasına olanak sağlamakta ve sonuçta engelliler, yaşlılar, çocuklar ve genelden farklı diğer insanlar etiketlenmemekte veya damgalanmamaktadır. Evrensel tasarım kavramında önemli olan genelde kullanıcıdır ve konu edilen engelli insanlar değil, tüm insanlardır. Buradaki ana fikir, aslında tüm insanların, yaş, beceri kaybı gibi nedenlerle, bir çeşit engelli olduğu görüşüdür. Genelde toplumda, engelli veya yaşlı olmak olumsuz, “normal” olmak ise kusursuz ve beceri sahibi olarak algılanmaktadır. Oysa, sadece “normal” tanımına uyan bireyleri düşünerek yapılan tasarımlar, gerçek koşullar ile uyumsuzluk taşımaktadır. Evrensel tasarım yaklaşımını benimseyenler bu anlayıştan yola çıkarak, tasarımda kullanıcı boyutunu geniş çapta değerlendirmekte ve kullanım problemlerine bütünleştirici bir tutumla yaklaşarak çözüm aramaktadırlar. Evrensel Tasarım Yaklaşımının Tarihsel Gelişimi Evrensel tasarım kavramı, engelliler için tasarım kapsamında 1950’lerden itibaren konuya gösterilen ilgi çerçevesindeki gelişmeler sürecinde ortaya çıkmıştır. II. Dünya Savaşı’nı takip eden yıllarda Avrupa, Japonya ve ABD’de inşa edilmiş çevrelerde fiziksel engelliler için sorunların ortadan kaldırılması için çeşitli yöntemler düşünülmüş ve “engelsiz tasarım” (barrier-free design) anlayışı geliştirilmiştir. Bu yaklaşımda, ciddi fiziksel sınırlılığı olan kişileri özel ve ayrı tutan bir eğilim benimsenmiştir. Bina mevzuatı ve kanunlardaki mimari engellerin kaldırılması konusunu içeren engelsiz tasarım anlayışında, engellilik harekete odaklanarak, öncelikle ulaşım açısından ele alınmıştır. 1970’lere gelindiğinde, Avrupa’nın bir bölümünde ve ABD’de, bireylere uygun hale getirilen özel çözümlerin ötesinde bir düzenleme yapılması konusuna vurgu yapılmaya başlanmış ve normalizasyon, entegrasyon fikirlerine y

Recently converted files (publicly available):